Ferme Beauregard Les Pyrénées

Ferme Beauregard Les Pyrénées

Ons Blog

Welkom op ons blog!! We proberen iedere dag even een klein verhaaltje te dichten over wat we allemaal hier meemaken en mee te maken krijgen. Het lukt niet altijd iedere dag iets te schrijven, maar kijk gewoon regelmatig om zo op de hoogte te blijven van het wel (en soms ook wee!) van een stelletje Nederlanders die het roer om gooiden en hier in het mooie landschap van de Ariege hun gites en chambres d'hotes hebben gemaakt. Vrijheid en gezelligheid is ons motto: alles kan, niets moet! Kom meegenieten van onze prachtige plek; 1 ding weten we zeker: eenmaal hier geweest, en u komt zeker en vast weer eens terug!!

Relax man....

Maart 2015Posted by Mitzi en PP Wed, March 18, 2015 17:35:19
Een prachtige dag gisteren, dus vroeg uit de veren, in de kleren en aan het werk. PP gooide gelijk al het houtwerk voor het plafonnetje naar buiten opdat het snel zou kunnen drogen. Dat behoefde nog wel even, want daarna schuren, schilderen en nog een keer zo'n sessie.

Ikzelf vermaakte me weer met het snoeiwerk en onkruid uittrekken. Een eerdere ronde met niet zo gezond onkruid dodend middel bleek de benodigde uitwerking te hebben gemist, waarschijnlijk door de voortdurende regen. En dus moest alles zelf met het handje eruit getrokken worden. Wat jammer was dat er een vervelend windje op kwam, waardoor eigenlijk het effect van het zonnetje teniet werd gedaan, maar laten we niet mopperen: er was in ieder geval zon!!

Gelukkig hoefden we lekker niet voor ons avondmaal te zorgen, Marian had heerlijk gekookt, en het was weer gezellig!


En toen vanochtend weer aan de slag. Het leek even open te trekken, heel even kwam de zon door, maar in de middag weer die rare wind. Bah!
Desondanks zaagde PP flink door, en begon met het aanbrengen van de plafondplaten.

Een historische overwinning, en uiteraard op de foto gezet: de laatste aanblik op de onderkant van het bad smiley


Al die rompslomp in die gang.... VIP moet er niks van hebben. Hij ligt het allerliefst op de buik van het vrouwtje als die aan het wordfeuten is, en als dat niet zo is dan maar op zijn stoeltje. Soms mèt zijn Broer Konijn, die wordt geknuffeld en ook gewoon ineens gebeten, waarna ie weer heel lief doet....

En soms òp Broer Konijn, dan is tie 'm ineens zat. Haha! 't Blijft een monster!!







  • Comments(0)//blog.leveninfrankrijk.fr/#post832